pradosh stapt in het huwelijksbootje
Vorige week is pradosh getrouwd. Een dag voor zijn trouw kwam hij ons het blije nieuws melden op kantoor. Echt blij zag hij er echter niet uit, eerder zenuwachtig! Logisch, want hij had de vrouw met wie hij de dag erna in het huwelijksbootje zou stappen nog maar één keer gezien.
Zijn vader en broers waren al een tijdje op zoek naar een geschikte bruid voor hem. Met geschikt bedoelen ze : of hun horoscoop overeenstemt, of ze uit dezelfde kaste komen, of hun familietradities en -waarden gelijkaardig zijn… en wij willen daar nog graag een andere vereiste aan toevoegen: of de toekomstige vrouw goed kan koken! Na de trouw trekt de vrouw immers bij de familie van haar man in. Om te koken, kuisen en voor de kinderen te zorgen… Het toppunt is dat Pradosh zelf niet bij zijn ouders woont, enkele honderden kilometers van Bhubaneswar. Hij is meestal te velde en logeert bij zijn zus als hij op kantoor moet werken. Je vraagt je dan wel eens af waarom mensen trouwen!
Als je het zo bekijkt is het wel te begrijpen dat babyjongetjes hier meer welkom zijn dan meisjes. Eens je zoon de huwbare leeftijd bereikt heeft geeft dit je immers recht op meid, waar je nog eens een smak geld voor bovenop krijgt.
Een trouwplechtigheid duurt in totaal 4 tot 5 dagen. De grote uitgaven van de eerste 4 dagen worden door de familie langs vrouwkant bekostigd terwijl de familie van de man alleen maar de receptie van de laatste dag betaalt.
pradosh zijn trouwauto
Er wordt hier trouwens onmogelijk veel geld in trouwplechtigheden gestoken. Allemaal voor de schone ogen van de buren, familie, kennissen. Hoe meer muziek, hoe meer ambiance… denken ze… ook al staat er vaak niemand te dansen en zit de bruidegom gedurende de hele traject van zijn huis naar het huis van zijn toekomstige in een rijkelijk versierde auto gekneld. Hij neemt dus niet actief deel aan zijn eigen feestelijke trouwparade. Hij mag de hele dag niks eten en als hij bij het huis van zijn vrouw aankomt, wordt hij in een afgezonderd kamertje gestopt waar hij moet wachten tot de officiële trouwplechtigheid begint.
Zijn vrouw zit piekfijn uitgedost op haar troon. Even is ze het middelpunt van belangstelling. Dit wil zeggen: foto-mitraillette-bombardement! Na 30 minuten stort iedereen zich op het buffet terwijl de vrouw verweesd achterblijft met enkele chaperons. Meestal nemen de baunies (zussen) of babas (schoonzussen) deze rol als chaperon op zich.
Tags: pradosh, trouwfeest
Dit bericht werd gepost op Tuesday, February 10th, 2009 at 2:30 pm en is gecategoriseerd als onderweg. Volg nieuwe commentaren op dit bericht via de RSS 2.0 feed. Laat een reactie achter, of link terug naar je eigen site.
