ellen en jens in india

We zijn net terug van ons verblijf in de brousse bij de Dongria Kondh. Dat is de stam waar we in november samen met de Broederlijk Delen afgevaardigden op bezoek waren (zie vroeger bericht).
Het was weer een hele verreikende ervaring.

misses padi sorteert de rijst voor vanavond

Deze keer gingen we niet alleen bij hen op bezoek om hun cultuur op te snuiven en hun rijke tradities te leren kennen. We hadden een missie : een korte documentaire maken over dit volk en hoe Living Farms hen helpt.

We gingen dus gedurende drie dagen met onze camera op stap in de heuvels van Niyamgiri. Onze kuitspieren hebben het nodige klimwerk mogen verrichten. Onze armspieren zijn getraind door het film- en sleurwerk met de camera. En onze ogen hebben zich weer laten verwennen door de vele indrukken.

We willen jullie graag laten meegenieten van enkele indrukken.

We zijn één nacht in een Dongria Kondh dorp kunnen blijven overnachten bij mr. Padi, zijn vrouw en twee kinderen.  We werden met open armen ontvangen. Het was zo’n vrolijke en gelukkige familie, die het daar precies echt naar hun zin hadden, ook al dat ze het vaak moeilijk hadden om de eindjes aan elkaar te knopen (hij verdiende maar 1600 roepies per maand, dat is minder dan 300 euro). Padi leeft en werkt al 16 jaar met de stammen. Hij kon dus veel interessante dingen vertellen over hun cultuur en gewoontes.

We waren weeral diep onder de indruk van de kracht van dit volk. De vrouwen lopen blootsvoets en sierlijk heupwiegend de heuvels af met meer dan 30 kg bananen, kurkuma, gierst, water… op hun hoofd. Als je weet dat wij het al moeilijk hadden om op sommige van die paadjes naar beneden te geraken met onze bergschoenen aan, dan kan je je inbeelden hoe zwaar dit wel moet zijn voor hen. En dan  steken ze de rivier van steen naar steen springend nog sneller over dan ons.
Als je dan ook nog eens bedenkt dat ze vaak niet genoeg of te eenzijdig eten hebben…

Tijdens onze laatste dag was de oogst bijna binnen gehaald. Om de goden gunstig te stellen brachten de Dongrias offers. Vier vrouwen riepen de geesten op met allerhande dubbeltongige spreuken. Later begonnen ze in extase te dansen op muziek van de drums. De andere vrouwen van het dorp brachten rijst, kippen, en een biggetje als offer. Ieder gezin deelde iets. Ze vertelden hun problemen aan de 4 vrouwen die deze verder vertelden aan de geesten. Ze geloven dat hun problemen op deze manier verdwijnen.

dongria jongen

Nadat we dit meegemaakt en gefilmd hadden, gingen ze ook nog twee buffels slachten als offer. Ditmaal met één slag op de kop. Tijdens een ander belangrijk feest gaat het er gruwelijker aan toe. De mannen bewerken de loslopende buffel met hun bijlen tot ze dood zijn. Zo’n beetje hun versie van een stierengevecht. Ons lijkt deze traditie nogal gruwelijk & bloederig, maar voor hen is dit een heel belangrijk ritueel waar ze heel veel kracht en geloof uit putten.

Als alcohol in de meeste gebieden van India een schaars goedje is, dan is het bij de Dongrias een overvloed. Nu ja, laten we zeggen dat de Dongrias graag drinken: Om 4u30 ’s ochtends klimmen de mannen van het dorp de heuvel op om de Sago Palm sap te drinken. Ze klimmen in de sago palmboom en ‘bezatten’ zich met het sap van deze boom, dat blijkbaar snel gist. Het alcoholpercentage is smorgens 5° en ’s avonds bedraagt het al 40°. Drinken vermindert hun honger- en koudegevoel. Ze kunnen erop verder werken tot ’s middags en/of tot zonsondergang. Althans is dat wat de mannen beweren. Wij hebben vooral de vrouwen zien werken. Na het ‘werk’ is het overigens weer tijd voor een bezoekje aan de sago palmboom.

Meestal had de verhoogde alcoholgraad geen nare gevolgen, maar één keer kregen we toch de stuipen op ons lijf. We waren de rustige dorpssfeer aan het filmen toen er opeens een oude man met een bijl op de camera kwam afgestoven. Gelukkig werd deze dronken wildebras tegen gehouden door enkele vrouwen van het dorp. Later bleek dat de man buiten zinnen was en dacht dat we van Vedanta waren. Vedanta is een Britse onderneming die een open mijn wil installeren op hun heuvels. Dit is een serieuze bedreiging voor de Dongrias, want als dit plan doorgevoerd wordt zullen de Dongrias daar niet langer kunnen blijven wonen, en dan zal hun rijke cultuur en traditie voorgoed verdwijnen.

Tags: dongria kondh, Niyamgiri, Padhy