ellen en jens in india

Het is weer een tijd geleden dat we iets van ons lieten horen. We zijn druk aan het werk geweest. De website zou vandaag gelanceerd worden. Maar de internetgoden zaten ons niet mee: zaterdagochtend was er geen internet meer in de hele buurt. We moesten dus wachten om de laatste puntjes op de i te zetten. En het zou naar het schijnt drie dagen kunnen plat liggen. Ons offer aan de html-god heeft geholpen, want deze ochtend was het terug opgelost.

Vorig weekend hebben jens en ik op een vrijwilligersbeurs gestaan. We wilden er vrijwilligers lokken om Living Farms te helpen bij onderzoek, documentatie, campagnes… Ons infostandje kreeg veel aandacht. Van de 700 aanwezigen hebben er 100 geregistreerd. Nu moeten we alleen nog nagaan of dit komt omdat we blank zijn en dat de nodige aantrekkingskracht uitstraalt op veel indiërs. Of schrijven ze gewoon graag hun namen op registratieformulieren? Laat ons hopen dat het geen van deze twee redenen is, maar dat ze echt geïnteresseerd zijn om hun steentje bij te dragen?

Natuurlijk is er soms ook tijd voor ontspanning. Zo gingen we twee weken geleden op dagtrip met onze collega Manas en zijn kameraad. Hij was al een week op voorhand overgeëxiteerd door ons bezoek. En we moeten toegeven dat het een heel leuke dag was.
Toen we in het dorp aankwamen waar hij was opgegroeid, werden we met open armen ontvangen. Manas ontpopte zich na enkele minuten tot een professionele kokosnotenplukker. Hij klom gezwind & sierlijk in een palmboom om kokosnoten naar beneden te werpen. Onder de palmboom proefden we onze eerste kokosnoot, en toen ze zagen dat we het lekker vonden kregen we direct een tweede, derde…

Toen we een eindje gingen wandelen, kregen we direct een stoet van 20 geïnteresseerde dorpelingen achter ons. Terug thuisgekomen stond er een lekker middagmaal op ons te wachten, Manas zijn zus had veel moeite gedaan, en het was eraan te proeven. We vonden het wel vreemd dat we niet gezellig met z’n allen samen aten. Eerst kregen wij ons eten opgediend, en draafden ze constant rondom ons om onze borden terug vol te scheppen als er ergens een gaatje verscheen. Pas daarna aten de anderen, maar toen waren wij alweer terug weg.

fotoshoot met Manas

We hebben de zonnetempel in Konark bezocht en de dag werd afgesloten met een zonsondergang aan zee. Dit ging gepaard met een fotoshoot van manas en zijn vriend Haroen. We hadden hen onze camera geleend, en nu staan er meer dan 70 foto’s van hen in allerlei stoere houdingen op onze laptop. Echt grappig!

Geniet van de gezellige eindejaarssfeer in België. Die typische sfeer is hier ver te zoeken. Komt het door het warme weer? Het is hier nog altijd zo’n 28 graden, maar toch lopen de Indiërs hier rond met wollen mutsen, sjaals en handdoeken op hun hoofd. Of komt het door het feit dat kerstmis hier door een minderheid gevierd wordt? En dat oudjaar hier blijkbaar geen feest is waar je drie maanden op voorhand moet beginnen nadenken en plannen over wat ge gaat doen… We wachten dus af en zien wel of er hier al dan niet iets gedaan wordt. Maar we verwachten stiekem toch het nodige vuurwerkgeknetter, want voor het minste feest, vlliegen de decibels hier rond onze oren.

Tags: manas, vrijwilligersbeurs, zonnetempel