Hoog bezoek uit België
Nee… niet de koning, alhoewel die nu ook in India is.
Met hoog bezoek bedoelen we Dirk en Carin van Broederlijk Delen. Ze bezochten Indische projecten die steun krijgen van Broederlijk Delen, en dus ook het project van Living Farms met de Dongoria Kondhs, een volksstam die in een moeilijk bereikbare streek in Orissa leeft. Wij hadden geluk en mochten mee op ontdekking. We hadden al veel over deze stam en het project gelezen en waren dus heel benieuwd naar wat ons te wachten stond.
Dongoria Kondh kinderen
Onze eerste kennismaking met een inheemse stam heeft een diepe indruk op ons nagelaten. Na een nachtelijke treinrit en enkele uren heen en weer geschud worden in de jeep, arriveerden we ter plaatse. We werden feestelijk onthaald door het hele dorp en moesten op een soort ereplaats gaan zitten. Alle ogen waren op ons gericht. We voelden ons hier nogal ongemakkelijk bij. Zoals jullie wellicht al weten, houden we er allebei niet van om in het midden van alle belangstelling te staan. Gelukkig ontpopten Dirk en Carin zich als de vertegenwoordigers van ‘het blanke ras’ toen de officiële vraag-antwoord-ceremonie begon. Het was opmerkelijk dat het eerst de vrouwen waren die dapper vragen begonnen stellen, maar dat daarna de mannen het heft in handen namen. Dit had als resultaat dat de vrouwen niets meer konden zeggen of vragen, ondanks enkele moedige pogingen van Carin om hen terug bij het gesprek te betrekken. Van een vlot gesprek was overigens geen sprake want alles moest driemaal vertaald worden (engels > oriya > kuvi, de taal van de dongorias > het plaatselijke dialect). Nog n geluk dat alle belgen engels konden…
Nadat we officiële toelating verkregen hadden, gingen we met enkele dorpelingen kijken wat Living Farms ter plekke samen met de Dongorias verwezenlijkt had. Op een heuvel werden een drietal muren aangelegd om erosie tegen te gaan. Zwaar werk, en dan vooral voor de vrouwen want zij mogen de stenen aanbrengen, terwijl de mannen ze op hun plaats leggen. Op één dag kunnen ze zo’n 27 meter muur aanleggen.
Dongoria Kondh
Ze hebben meer weg een Afrikaanse stam dan van Indiërs. Ze zijn schaars gekleed, hun haar is in een sierlijke knot gewikkeld die langs een kant van hun hoofd met ontelbare speldjes werd vastgemaakt, ze dragen veel armbanden, kettingen, driedubbele piercings en het aantal oorbellen stijgt naargelang ze ouder worden.
Tijdens ons bezoek zagen we veel kinderen met hongerbuikjes door de eenzijdige maaltijden. Maar een van de dorpsgenoten zei ons dat ze niet willen bedelen, zelfs al hebben ze honger. Door samen hard te werken en door te zetten willen ze hun kinderen terug voldoende en gezond eten kunnen geven. Onnodig om te zeggen dat dit volk een ‘waardige’ indruk op ons heeft nagelaten. We hopen in de toekomst samen te kunnen werken met deze oprechte mensen.
Tags: Broederlijk Delen, dongria kondh, project
Dit bericht werd gepost op Wednesday, November 12th, 2008 at 2:25 pm en is gecategoriseerd als onderweg. Volg nieuwe commentaren op dit bericht via de RSS 2.0 feed. Laat een reactie achter, of link terug naar je eigen site.
November 12th, 2008 at 10:07 pm
De haartjes gaan bij het lezen rechtstaan,thumbs up
November 12th, 2008 at 11:18 pm
Hoi Ellen en Jens,
Weer eens genoten van het relaas van jullie avontuurlijke tocht. Ik ben ervan overtuigd dat elke dag jullie weer een nieuwe sterke ervaring oplevert. Sta er maximaal voor open en filter meteen de positieve dingen eruit.
Dat doe ik trouwens ook om te overleven in een hectische wereld, waar alles om materialisme draait en je pas ‘in’ bent als je compleet gestresst overkomt ?!
We zitten nu al zo’n 3 maanden in de financiële storm en guess what, de Belg went weer aan deze toch wel ongewone situatie. AXA doet het al bij al nog erg goed en scoort sterker dan haar sectorgenoten, maar dat neemt niet weg dat het knokken blijft om de aandacht van de klant te trekken.
Er werd nog steeds geen vervanger voor Elly gevonden (de spoeling is erg dun) en ook voor de vervanging van Cédric kwamen we nog niemand tegen waar we ons goed bij voelden.
De kerstmarkten van AXA Harten Troef staan voor de deur en Scope leverde al zo’n 13% respons op na 2 dagen online te staan.
Maar he, wat kan jullie dit nu eigenlijk nog interesseren ? Genieten van jullie prachtervaring is de boodschap !
Ik wens jullie nog veel moois toe !
Van harte,
Christine
November 13th, 2008 at 4:53 pm
Hello !
Wat een prachtig verhaal ! Jullie leven steeds meer in een andere wereld ! Heel opwindend ! Daarnaast is het hier zo monotoon ! Gaan jullie nog willen terugkomen ?! Ik zou zo met pak en zak afkomen ! Ga zo voort !
November 13th, 2008 at 8:40 pm
He Ellen en Jens
Wat fijn om met jullie eigen ogen het project te kunnen waarnemen,waar jullie zoveel energie insteken. Dat zal er zeker toebijdragen dat je elke dag opnieuw er met veel plezier en overtuiging tegenaan kan.Vergeet ondertussen niet van elkaar te genieten hé. Het thuisfront volgt jullie verre reis met veel belangstelling
groetjes en dikke knuffels
November 16th, 2008 at 10:25 pm
Dag Ellen en Jens,
Jullie verhalen doen ons denken aan de reis die we maakten in Laos en Cambodja; gedurende 2 weken zijn we op zoek gegaan naar etnische stammen; Telkens was dit een speciale ervaring ; een terugkeer naar echt primitieve levensomstandigheden maar steeds vriendelijke en gastvrije moeders, vaders en veel , veel kinderen.
we kunnen ons voorstellen dat er erg veel nuttig en zinnig werk is , en dat er snel met simpele raadgevingen hulp kan geboden worden . BV : Een put voor proper water kan al wonderen doen.
We hopen dat jullie er buiten het “dagelijks werk” ook tijd genoeg zullen hebben om veel plezier te maken met de collega’s daar , zoals dat ook gebeurt in België.
Ondertussen zullen we jullie van dichtbij volgen …Veel succes nog en tot later !
ria en ivo Buyl-Melis.
November 19th, 2008 at 4:24 am
Hoi Ellen en Jens,
Met spanning volg ik jullie belevenissen, ‘k heb reeds vroeger geprobeerd te mailen, maar door een Virus via Parijs ook bij ons terechtgekomen kon ik geen mails van hieruit versturen enfin , ik moet jullie toch bewonderen en ergens ben ik een beetje jalours dat ik dergelijk avontuur nooit heb kunnen meemaken. Ik ben zeker dat jullie er het beste zullen van maken en ongelooflijk veel mensenkennis zullen opdoen !
Ik kijk al uit naar jullie volgende verslag !
Groetjes uit Brugge
Luc en Rita
“always look at the bright side of life”
November 19th, 2008 at 1:52 pm
Hey joske,
Het was weer fijn om jullie verhalen te lezen. Ik stuur je een van de dagen nog een mailtje. Was dat al een tijdje van plan, maar het is er nog niet van gekomen. Maar bij deze is het beloofd, een van de dagen krijg je een update:)!
Dikke kus,
Marjos